De rechtsplegingsvergoeding
(ook wel genoemd: de vergoeding bedoeld in artikel 1022 van het
Gerechtelijk Wetboek) is ingevoerd door de Wet
Verhaalbaarheid Honoraria. De rechtsplegingsvergoeding is sinds 1
januari 2008 een forfaitaire tegemoetkoming in de erelonen en de
kosten van de advocaat van de in het gelijk gestelde partij (artikel
1022, al. 1, van het Gerechtelijk Wetboek).
Na advies te hebben ingewonnen van de Orde van Vlaamse Balies
en van de Ordre des barreaux francophones et germanophone,
stelt de koning, bij een besluit vastgesteld na overleg in de
ministerraad de basis-, minimum- en maximumbedragen vast van de
rechtsplegingsvergoeding.
Het minimum- en maximumbedrag en het normale bedrag van de
rechtsplegingsvergoeding is vastgesteld bij Koninklijk Besluit. Het
Uitvoeringsbesluit Rechtsplegingsvergoeding is thans het
Koninklijk Besluit van 26 oktober 2007 tot vaststelling van het
tarief van de rechtsplegingsvergoeding bedoeld in artikel 1022 van
het Gerechtelijk Wetboek en tot vaststelling van de datum van
inwerkingtreding van de artikelen 1 tot 13 van de wet van 21-04-2007
betreffende de verhaalbaarheid van de erelonen en de kosten welke
verbonden zijn aan de bijstand van de advocaat (ook wel genoemd:
Wet Verhaalbaarheid Honoraria).
Bron